«Զանգեզուրի միջանցքի» հարցը
Կոկորդներդ մի ճղեք, հարցը նայեք բիզնեսի տեսանկյունից:
Հարցը ամենևին 42 կմ երկարության ճանապարհը չէ:
Հարցը Սյունիքի հարստությունն է:
Օգոստոսի 9 -ին, Վաշինգտոնում ստորագրված դեկլարացիան առաջին հերթին վերաբերում է Սյունիքի հարստության շահագործման մեջ ԱՄՆ-ին ընդգրկելուն:
Այսօր Սյունիքը շահագործող ֆիրմանների 47 տոկոսը գրանցված են ՌԴ -ում:
53 տոկոսը հայաստանյան ֆիրմաներ են:
Բայց ոչ մեկը չունի բաղձալի 51 տոկոսը, ինչու՞, որովհետև 15 տոկոսը նվիրվեց
ՀՀ կառավարությանը:
Ստացվել է շատ պարզ չոբանահաշիվ, առանց ՀՀ կառավարության 15 տոկոսի, ոչ ՌԴ-ում, ոչ ՀՀ -ում գրանցված ֆիրմանները չունեն որոշում կայացնելու իրավասություն:
Չերկարացնեմ՝ ՌԴ -ն, իր ֆիրմաներին պատկանող բաժնետոմսերը կտրամադրի ԱՄՆ –ին, պլյուս վերահսկիչ փաթեթ ձևավորելուն պակասող բաժնետոմսսերն էլ կտրամադրի ՀՀ կառավարությունը և կունենանք ամերիկյան ներկայություն Սյունիքում:
Իսկ ինչի՞ դիմաց ՌԴ -ն կգնա նման «զոհողության»:
Զանգեզուրի միջանցքի վերահսկողությունն 99 տարով, այդքան էլ երկարացնելու իրավունքով, Թրամփից ստանալու դիմաց:
Ախր հենց այնպես չէր, որ օգոստոսի 9-ի դեկլարացիայում չկոնկրետացվեց, թե Թրամփը ում է վերահսկիչ նշանակելու..
ՈՒ բոլորը գոհ են, ամենից շատ Իրանը:
Դժգոհ է միային Մեծ Բրիտանիան:
Չստացվեց Անկարա-Երևան-Բաքու հակառուսական առանցքի ձևավորումը:
Սաշա ԱՍԱՏՐՅԱՆ